კონტურინგი

კონტურინგი ორი ნაწილისგან შედგება და მათი ერთმანეთისგან განცალკევება მთავარი შეცდომაა. მხოლოდ ჩრდილი სახეს ჩამქრალს ხდის; მხოლოდ სინათლე — ბრტყელს.

ჩრდილი ყოველთვის უფერულია, ანუ რუხ-ყავისფერი და არა ნარინჯისფერი. ნარინჯისფერი ჩრდილი ბრონზერია და ის სხვა ამოცანას წყვეტს — სახის გათბობას და არა ფორმის შეცვლას.

ადგილები ფიქსირებული არ არის — ისინი სახის ფორმაზეა დამოკიდებული. თუმცა ლოგიკა ყოველთვის ერთია: ჩრდილი იმ ადგილას, რომელიც უნდა შემცირდეს.

• ლოყის ძვლის ქვეშ — ღრმულის ხაზზე, ყურისკენ და არა პირისკენ
• ყბის ხაზზე — თუ საჭიროა ოვალის მკვეთრად შემოხაზვა
• შუბლის ხაზზე — თუ შუბლი მაღალია
• ცხვირის გვერდებზე — ყველაზე ფრთხილად, რადგან აქ შეცდომა მაშინვე ჩანს
• სინათლე — ლოყის ძვლის ზემოთ, შუბლის ცენტრში, ნიკაპზე

ხილული ჩრდილის ხაზი ერთადერთი რამაა, რაც კონტურინგს მაშინვე ამხელს. სწორად შესრულებული კონტურინგი არსად არ იწყება და არსად არ მთავრდება — ის უბრალოდ არსებობს.

პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ პროდუქტის დადებაზე ნაკლები დრო იხარჯება, ვიდრე მის შერწყმაზე. ეს პროპორცია — ერთი ნაწილი დადება, სამი ნაწილი შერწყმა — ის არის, რაც პროფესიულ შედეგს ქმნის.

კრემისებრი პროდუქტი ბაზაზე ედება და ის უფრო ბუნებრივ, კანში ჩამჯდარ ჩრდილს იძლევა. ის უფრო შესაფერისია მშრალი კანისა და ბუნებრივი განათებისთვის.

ფხვნილოვანი პროდუქტი უფრო მართვადია და უფრო გამძლე. ის ცხიმიან კანზე და ხანგრძლივ ღონისძიებაზე მუშაობს უკეთ. ხშირად ორივე გამოიყენება: კრემისებრი ბაზად, ფხვნილოვანი ფიქსაციისთვის.

კონტურინგი ყოველთვის საჭირო არ არის. ბუნებრივი განათებისას და ახლო კადრებში ის ხშირად ზედმეტია — სახეს თავისი ჩრდილები უკვე აქვს.

ის აუცილებელი ხდება იქ, სადაც განათება ჩრდილს შლის: სტუდიური ფლეში, სცენის განათება და ვიდეო. ამ სამ შემთხვევაში კონტურინგის გარეშე სახე ბრტყლად იკითხება.